آرتیمان کهن, نگین تویسرکان

یادمه وقتی بچه بودم محرم که میشد انقدر لحظه شماری میکردیم که زودتر لباس عزای حسین رو بپوشیم بریم تو دسته های عزاداری و سینه و زنجیر زنی کنیم محله ما دو تا هیات داره که از خیلی سال پیش هردو هیات محکم وایسادن ومحرم که میشه پذیرای عزاداران حسینن همه ما که از وطن وزادگاه خودمون دوریم سعی میکنیم به هر نحوی که شده تاسوعا وعاشورا  بتونم تو محل خودمون عزاداری کنیم. قدیمها کوچه های محل ما خیلی تنگ بود طوری که اگه یه ماشین ازروبه رو میومد دیگه نمیشد جلو رفت تو این کوچه ها دسته ی عزاداری دو محل بالا وپایین حرکت میکردند ولی سعی میکردند که با هم برخورد نکنند اونم به خاطر اختلافت قدیمی بود که وجود داشت اما حالا با احترام خیلی خوبی از کنار هم رد میشن و با جمله زیبای ای عزاداران خدا یارو نگه دارشما از هم استقال میکنند دیگه مثل گذشته نیستن وبا حضور در دسته عزاداری محل بالا یا پایین نشون میدن که تو هر شرایطی پشتیبان هم هستند یاد بزرگهای آرتیمان بع خیر که دیگه بین ما نیستند و الان فقط یادشون مونده.همون بزرگهایی که وقتی از مصلای داخل آرتیمان یا حله دیگه به اسم میاندی رد میشدی میدیدی که به درختی یا دیوار تکیه دادند و با هم صحبت میکنند دلت میخواد بشینی وباهاشون هم صحبت باشی دلمون درد میاد وقتی میبینی نیستند و فقط جای خالیشون مونده روزهای محرم روزهای بزرگی هستند وباید قدر این روزه رو دونست روز تاسوعا محله بالا به اندازه سه چهار هزار نفر با غذای نذری از عزاداران و مهمانان امام حسین پذیرایی میکنه وروزعاشورا هم محله پایین به همین اندازه شایدم بیشتر از عزاداران ومهمانان امام حسین پذیرایی میکنه به امید خدا زنده باشم بتونم از محرم آرتیمان بیشتر بگم