..............................
..............................
..............................
خانه قدیمی دیگر آرتیمان به نام خانه حاج  عبدالغنی که این خانه هم مثل خانه حاج حبیب از جمله خانه هایی بود که چندین خانواده توی آن زندگی میکردند وتنها یک ورودی وخروجی داشت......

خانه های آرتیمان که در کمر کش کوه اشتوار قرار گرفتند خانه ها ان بافت قدیمی خودشون رو به علت نو سازی از دست دادند

بوته های موسیر که هرسال به صورت فراوان کنار رودخانه رشد میکند وهمه ازآنها استفاده میکنند

این سنگ که داخل باغ قرار گرفته به بزرگی یک کامیون است که در قدیم از کوه اشتوار سرازیر شده وسالهاست که در اینجا قرارگرفته

میدان آ میرمعین بزرگ که در ضلع شمال غربی ارتیمان قرار گرفته ای میدانه کوچک ورودی امامزاده عبدالله میباشد

عکسهایی که ازدور از محله پایین وبالا ی آرتیمان گرفته شده که طبیعت چهارفصل رو نشون میده تو آرتیمان

عکس هوایی از آرتیمان.گرفته شده توسط ماهواره.با کلیک روی عکس تصویر زیبای آرتیمان را از بالا ببینید
 
عکس 4عکس فضایی از آرتیمان/تویسرکان/سرابی/وسرکان/که در تصویر خودنمایی میکنند

خانه های  آرتیمان که روی کوه اشتوار ساخته شدند باغای وسط ارتیمان خانه های روبه رو را خانهایی که روی کوه نثار ساخته شده رو جدا میکنه

قسمتی از باغهای ارتیمان که زردی برگهای درختها داره اومدن زمستان رو  نشون  میده

خانه های آرتیمان از رو به رو پاییز آرتیمان رو نشون میده

نمایی از کوههای ارتیمان که از داخل آرتیمان گرفته شده.پر ازبرف که صلابت رشته کوههای الوند رو نشون میده کوههای آرتیمان متصل به رشته کوههای الونده

فصل پاییز آرتیمان که دیگه درختهای گردو کم کم برگهاشون داره زرد میشه و محصول گرد برداشت شده تا مردم انتظار زمستان بسیار سرد آرتیمان رو بکشند

در ورودی خانه های قدیم آرتیمان ای خانه ها کاملا از خشت خام درست شدند.که دیوارهای آنها دارای ضخامت بسیار زیادی هستند و دارای تابستانهای خنک و زمستانهای گرمی بودند این دیواره با خاک رس و {کاه}که از خوردهای ساقه گندم درست میشدند و برای همین است که این خصوصیات را دارند.

 

عجب رسمیه رسم زمونه

قصه ی برگ و باد خزونه

میرن آدما ازونا فقط

خاطرهاشون بجا می مونه

کجاست اون کوچه

چی شد اون خونه

آدماش کجان

خدا می دونه

بوته ی یاس باباجون هنوز

گوشه ی باغچه توی گلدونه

عطرش پیچیده تا هفت تا خونه

خودش کجاهاست

خدا می دونه

تسبیح و مهر بی بی جون هنوز

گوشه ی تاقچه توی ایوونه

خودش کجاهاست

خدا می دونه

پرسید زیر لب یکی با حسرت

از ما آدم ها چی یادگاری می خواد بمونه

خدا می دونه

یه زمانی این خونه ابهتی برای خودش داشت رفت و آمدی توش برقرار بوداما حالا فقط خرابه ازش مونده نوشتن این مطلب راحت نیست من با حالت بغض دارم مینویسم خیلی ها از ساکنین قدیم این خونه دیگه زنده نیستن .........واقعا عجب رسمیه رسم زمونه............

سلام

نعمت مادر نعمت بزرگی است که وجودش برکت هر خانه ای است ونبودنش بار سنگینی است که تحمل آن در خانه سخت است.یادش به خیر مادربزرگ من هردوتاشون چند سالی است که رحمت خدا رفتند ولی هنوز نتونستم نبودنشون رو باور کنم همیشه تکیه گاه دوران کودکی من بودند به طوری که هر زمان مشکلی برایم پیش می آمد پیششون میرفتم و جوری آرومم میکردند که انگار اصلا اتفاقی نیافتاده.ولی همیشه تکیه گاه محکمی برام بودند هر شب جمعه که میشه دلم براشون تنگ میشه آرزو دارم که دوباره ببینمشون ولی خوب یه چیز غیر ممکنه فقط میشه  برای آرامش روحشون فاتحه بخونم که اروم بشم.

روح همه بزرگان وپدران ومادران از دست رفته شاد باد

باغبان هستي:

                 مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من،

              گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند.              گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد.

گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند.

گاهِ اندرزم،حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد.

گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.

 گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛

تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

 
خشم لبريز از مهرباني:

 مهرباني و لطافت مادر را بارها ياد کرده ايم و ستوده ايم، ولي من، لحظه هاي ناب خشم و قهر او را نيز مي ستايم؛ لحظاتي که پايم در راه مي لغزيد و سوي بيراهه مي رفتم؛ لحظاتي که دست به خطا مي بردم و از سر جهل راه عصيان پيش مي گرفتم. نه به کلام او دل مي سپردم و نه به نگاه زنهار زده اش وقعي مي نهادم. سر در جيب جهالت فرو کرده، راه خود مي رفتم و او چون کوهي سترگ، راه بر من مي بست. چون رودي خروشان مي خروشيد، آن گونه که خود را خردتر از آن مي ديدم که نافرماني کنم و چه زود پرده جهالتم دريده مي شد و چشم دلم گشوده، و مي ديدم که با آن خشم لبريز از مهرباني اش، چگونه راه مرا بر پرتگاه خطا بسته است و آن گاه، فروتنانه به سپاسش مي نشستم.

رودخانه آرتیمان از داخل باغهای محل بالا رد شده به باغهای محل پایین رسیده از انجا هم دیگر باغهای روستاهای دیگر را آبیاری میکند.

از باغهای دره سیلی که روی دامنه کوه قرار گرفته به زبان محلی به عکس پایین {کولا}میگن وبه ربان عامیانه آلاچیق میگن.البته به خاطر بارش برف زیاد در زمستان خراب شده که باید بازسازی بشه تا بتونیم از اون استفاده کنیم

تابلو پایین به اسم سیداحمدمیرکیا که متعلق به سیداحمدمیرکیا میباشد ودر داخل حسینییه مسجد جامع به خاک سپرده شده وی بزرگ خاندان و بنیانگذار طایفه بزرگ میرمعینی در آرتیمان بوده که حدود پانصد سال پیش در آرتیمان که قبلا به اسم آوردیمان بوده زندگی میکرده

مو احوالم خرابه گر تو جویی		جگر بندم کبابه گر تو جویی
ته که رفتی و یار نو گرفتی		قیامت هم حسابه گر تو جویی

□

زخور این چهره‌ات افروته‌تر بی		تیر عشقت بجانم روته‌تر بی
مرا اختر بود خال سیاهت		ز مو یارا که اختر سوته‌تر بی

□

مرا دیوانه و شیدا ته دیری		مرا سرگشته و رسوا ته دیری
نمیدونم دلم دارد کجا جای		همیدونم که دردی جا ته دیری

□

زدست عشق هر شو حالم این بی		سریرم خشت و بالینم زمین بی
خوشم این بی که موته دوست دیرم		هر آن ته دوست داره حالش این بی

□

عزیزون از غم و درد جدایی		به چشمونم نمانده روشنایی
گرفتارم بدام غربت و درد		نه یار و همدمی نه آشنایی

□

ته که خورشید اوج دلربایی		چنین بیرحم و سنگین دل چرایی
به اول آنهمه مهر و محبت		به آخر راه و رسم بی وفایی

شاعران کهن

• ۱. ابوسعید ابوالخیر
• ۲. امیر خسرو دهلوی
• ۳. انوری
• ۴. اوحدی مراغه‌ای
• ۵. بابا طاهر
• ۶. پروین اعتصامی
• ۷. جامی
• ۸. حافظ
• ۹. خاقانی
• ۱۰. خواجوی کرمانی
• ۱۱. خیام
• ۱۲. دقیقی
• ۱۳. رودکی
• ۱۴. سعدی
• ۱۵. سنایی غزنوی
• ۱۶. سیف فرغانی
• ۱۷. شبستری
• ۱۸. شیخ بهائی
• ۱۹. صائب تبریزی
• ۲۰. عبید زاکانی
• ۲۱. عطار
• ۲۲. فخرالدین عراقی
• ۲۳. فرخی سیستانی
• ۲۴. فردوسی
• ۲۵. فروغی بسطامی
• ۲۶. محتشم کاشانی
• ۲۷. مسعود سعد سلمان
• ۲۸. ملک الشعرا بهار
• ۲۹. منوچهری
• ۳۰. مولوی
• ۳۱. ناصر خسرو
• ۳۲. نظامی
• ۳۳. وحشی بافقی
• ۳۴. هاتف اصفهانی