تو هرجایی که بری همه رسم وآیین خاص خودشون رو دارن. تو آرتیمان ما هم از قدیم بوده که اگه مشکلی برای کسی پیش می اومد یه بزرگی پیش قدم میشد و سعی میکرد که به کمک بقیه مردم اون مشکل رو حل کنن و هرکسی سعی میکرد گوشه ای از کار رو بگیره تا حل بشه این رسم خوب هنوز هم پابرجاست از مشکل مالی گرفته تا مشکلهای دیگه.یادمه زمانی که جنگ بود از داخل شهر و شهرهای دیگه به ارتیمان اومده بودند وبه خاطر موقعیتی که داشت هواپیمای دشمن نمیتونست اونجارو بمب بارون کنه اکثرا در داخل خونه باغهای آرتیمان با امکانات صفر زندگی میکردند مثلا خونه خودمون چون خیلی بزرگ بود 10 خانواده توش زندگی میکردند ولی هیچکدوم از مردم نمیذاشتن که اونهایی که از اطراف اومده بودند کوچکترین کمبودی داشته باشند و هر طریقی و راهی کمکشون میکردند تا احساس غریبی نکنند.یادش به خیر چقدر مردم صمیمی بودند
اولین عکس خرابه یکی از قدیبمیترین خانه های خشتی ارتیمان هست که کاملا مخروبه شده موذن قدیمی ارتیمان که به رحمت خدا رفته ساکن همین خانه بوده که هنوز اذان گفتن تو ماه رمضان و غروبها گوش مارو نوازش میده چند عکس بعدی هم مربوط به داخل باغهای آرتیمان هست و دیوارهای سنگی کوچه یکی از خانه های محل بالا.عکس بعدی هم حمام محل پایینه که سقفش چند حفره بزرگ به وجود اومده کاملا مخروبه شده ولی ناگفته نمونه قدمت کمی هم نداره همون طور که تو مطالب قبلی عرض کردم خدمت شما
عکس از باغهای آرتیمان و یکی از کوچه های قدیمی آرتیمان که هنوز ظاهر قدیمی خودش رو حفظ کرده و بوی عطر کاهگل هنوزم کاملا به مشام میرسه
