آرتیمان کهن, نگین تویسرکان

ورودی تویسرکان بهشت غرب ایران

فصل برداشت گردو

گردوی تویسرکانی

همه ما تویسرکانی ها از فصل گردو هم خاطرات خوب داریم و هم خاطرات بد ، اما هیچ وقت خاطرات بد نمیشه جای گزین خاطرات خوب کرد . من هم سعی می کنم خاطرات خوب بنویسم .

اول این عکس ببینید :

 

این همون گردوی تویسرکان معروف که صداش همه جا رو گرفته !

از نظم به نثر رسیم و فریاد کنیم آنچه در میان این همه سبزی سفیدش پیدا است .

وای خدای من ، صدای پای سهراب اگر در میان این درختان گردو باز می شد ، هیا هوی و وجد شعر را دو صد چندان می کرد . آری اهل قلم نوشته اند

تویسرکان، با اینکه با کیفیت‌ترین گردو و معادن فراوان عالی‌ترین سنگ گرانیت مشکی جهان را دارد و حتی بهترین صنعتگران مبل و منبت ایران را دارد، به دلیل بیکاری، جمعیت آن در سال 1365 که 150 هزار نفر بود، در سال 1385 به 110 هزار نفر کاهش یافته است که همین روند سیر صعودی دارد و اگر مسئولین عدالت خواه هرچه سریعتر در پی اندیشه نباشند، تویسرکان در آینده‌ای نه چندان دور به تاریخ خواهد پیوست.

امروز، تویسرکان کوچک در یک قدمی همدانی است که کوه الوند جدا سازشان بوده است و تویسرکان، سرگذشتی در قد و قامت شهرهای تاریخی ایران دارد که از گواهان بی دلیل آن، آرامگاه حبقوق پیامبر (ع)، شاهزاده ناصر (ع) که برادر امام رضا (ع)، درختان چنار سه هزار و پانصد ساله کمربسته سرکان و بسیاری شاهدان دیگر.



در روزهای گذشته، تویسرکان برای خودش اسم و رسم‌هایی داشت و با شهرهای بزرگی همچون اصفهان مراودات پرثمری داشت و از ثمرات آن، میررضی، شاعر عارف مسلک که پدر ابراهیم ادهم، سید حسین طاهرزاده که موسیقیدان، شیخ محمدنبی تویسرکانی که معروف به محدث و خیل عظیمی از فرهیختگان گذشته تویسرکانی و باز تویسرکان در دهه‌های واپسین چرخه نخبه پروری خود را متوقف نکرد و بزرگانی همچون شهید سرتیپ بهرام آریافر، شهید محمد رضا انصاری، حاج علی فضلی، حجت الاسلام علیرضا پناهیان و غیره را پیشکش اسلام نمود. و روح نوازانی همانند احمدرضا درویش، جعفر دهقان، سید حسین شیخ الاسلامی، رویا صدر و غیره را نزد جامعه هنری کشور به عاریت گذاشت.

تویسرکان امروز با اینکه با کیفیت‌ترین گردو و معادن فراوان عالی‌ترین سنگ گرانیت مشکی جهان را دارد و حتی بدون اغراق بهترین صنعتگران مبل و منبت ایران را دارد، دچار "سقوط توسعه یافتگی" شده است. هرچند مردم سخت کوش این دیار تلاش‌های فراوانی می‌کنند که اسناد بی دلیل آن، یک جوان پر از امید تویسرکانی، نخستین کارخانه ایران، در زمینه استحصال تانن از پوست گردو را که در صنایع بسیاری کاربرد دارد به سرانجام رساند اما بعد از چند سالی ورشکسته یا در تویسرکان اولین کارخانه فرآوری گردو احداث شد اما به سرانجام نرسید یا بیشتر صنعتگران منبت تویسرکانی بی تقصیر به شهر‌های همجوار مانند ملایر و همدان مهاجرت کردند یا کارگاه یخچال‌های صنعتی به راه‌ انداختند اما با چرایی آشنا تعطیل شد، حتی بدون اغراق تعداد کارخانه‌های فعال و نیمه فعال در شهر به تعداد انگشتان دست هم نمی‌رسد و سیل مدارک دیگر چرایی که چرا تویسرکان، دیگر مثل گذشته‌ها اسم و رسم‌هایی ندارد؟ 


امروزه هر شهری که بخواهد رشد کند، حتما نیازمند راه‌های روان است تا بتواند منابع مالی خصوصی و دولتی را به خود جذب نماید؛ پس مهمترین عاملی که تویسرکان دچار ضعف توسعه یافتگی شده، نداشتن راه‌های مواصلاتی مناسب است. در اوایل دهه 60 بود که به همت مهندس خیرخواه تویسرکانی و رییس دولت وقت، آقای هاشمی رفسنجانی قرار شد با احداث "تونل تویسرکان، سرکان به همدان" که قلب کوه الوند را می‌شکافت، تویسرکان را به جمع شهرهای پویا ملحق نمایند و کارهایی هم انجام شد اما به دلایل زیادی مثل کمبود منابع مالی دولت این «رگ حیات» تویسرکان به سرانجام نرسید و همین قضیه بن بست جغرافیایی همانند بیماری واگیردار به جان مردم تویسرکان افتاد که همه شاهد این هستند به دلیل نبود کار، جمعیت تویسرکان نه اینکه رشد نکرده، هر روزه در حال کاهش یافتن است زیرا بر اساس تحقیقاتی که دکتر رحیم محمودوند انجام دادند، جمعیت شهر در سال 1365 که 150 هزار نفر بود در سال 1385 به 110 هزار نفر کاهش یافته است و اگر میانگین‌گیری نمایی، سالی دو هزار نفر از تویسرکان به شهرهای با کار مهاجرت کرده‌اند که یک فاجعه است و امروزه در استان همدان، تویسرکان را به نام مسن ترین شهر استان می‌شناسند.



سرانجام پس از سی سال که مسأله مهم تونل تویسرکان، سرکان به همدان به فراموشی سپرده شده بود، در دور چهارم سفرهای استانی دولت که به تویسرکان کوچک تشریف آوردند، امام جمعه شهر، حجت الاسلام محمد علی ارزنده از دکتر احمدی نژاد خواستار خروج تویسرکان از بن بست جغرافیایی شدند که با بزرگواری دولت، این تونل بزرگ که بالغ بر صد میلیارد تومان هزینه دارد به تصویب رسید تا با کمک عدالت جویان دولت، فاصله تویسرکان به همدان از 85 کیلومتر فعلی به 25 کیلومتر در آینده مبدل شود تا در مناطق استانی و کشوری تحولات شگرفی حاصل شود.



امروزه، مردم تویسرکان با اینکه می‌دانند «رگ حیات» شهر در نزد دولت عدالت محور نسبت به «تویسرکان کوچک» سهمگین است، به این باور هستند که فقط دولت این راه میانبر شمال به جنوب کشور را که نماد رگ حیات تویسرکان است، احداث نمایند دیگر ما باقی پیشرفت و توسعه شهر را به ما واگذارید که سند بارز آن کارآفرین برتر ایران حاج محمد کاظم فضلی که بنیانگذار کارخانه گلرنگ و غیره است و مردم یاد دارند که در دور سوم سفرهای استانی هیأت دولت، نزدیک دو سال پیش تصویب شد که تویسرکان را به راه آهن غرب کشور که پروژه‌ای ملی است، متصل خواهند کرد و به راحت‌ترین شکل، انجام نشد، در حالی که توسعه ریلی حق شهرهای بن بست استان همدان بود. در نهایت، مردم تویسرکان "بی ادعا"، مکرراً  خواهان پیگیری هر چه سریعتر مسئولین برای احداث تونل «تویسرکان، سرکان به همدان» هستند تا قطعه‌ای از خاک ایران تاریخ ساز برای همیشه به تاریخ نپیوندد.