
دیگرشغلهای فراموش شده آرتیمان آجیه دوزی بود.
آجیه همان گیوه نخی بود که به وسیله زنان رویهِ آن بافته میشد وبه وسیله مردان کف لاستیکی ودر چرمی به آن دوخته میشد آجیه های آرتیمان بسیار ظریف,زیباوبا دوام بودند وبیشتر مردان در تابستان آجیه به پا داشتند چون آجیه از گرم شدن پا وعرق کردن و بو گرفتن آن جلوگیری می کرد.آجیه آرتیمان مشتریهای فراوانی داشت وتا این اواخر که تعدادی از آجیه دوزان در قید حیاط بودند آجیه به صورت پراکنده ومقطعی توسط آنان دوخته میشد.در کل میتوان گفت آجیه بافی وآجیه دوزی مثل قالی بافی در دیگر روستاها در آرتیمان رواج داشت ویکی از محلهای درآمد خانواده بود چرا که زنان تا بیکار میشدند وروی زمین می نشستند آجیه را برداشته وشروع به بافتن میکردند.رایج ترین شغل زنان آرتیمان همان آجیه بافی بود و نسل به نسل توسط مادران به دختران آموزش داده میشد یادش به خیر کفشهای خنک تابستانی که اگر الان پیدا شود جزء کالاهای لوکس به حساب می آید.
یکی از شغلهایی که تا پیش از ماشینی شدن زندگی مردم رواج زیادی داشت وتعدادی از مردم از این راه زندگی خود را میگذراندند شغل خرک داری یا چروا داری بود خرک دارها هرکدام چند خر قبراق و جوان و سرحال داشتند که بارهای مردم را جابه جا میکردند آنها نه تنها بارهای اهالی را در داخل آبادی وبین باغ وآبادی جابه جا می کردندبلکه در صادرات میوه های آرتیمان مثل توت که خیلی زود سیاه وخراب میشد نقش بسیار مهمی داشتند آنها راههای میانبر را بلد بودند وبا وجود خرهای قوی که داشتند خیلی زود بارها به مقصد می رسید.یکی از آذوقه هایی که خرک دارها برای زمستان خران خود ذخیره میکردند تیغ های کوهی بود که توسط آنها چیده می شد ود جایی جمع وبعد با چوبهایی شبیه گرز کوبیده وخرد میکردند و آنها رابرای چهارپایان خود ذخیره می کردند وجود فراوان تیغ در کوههای آرتیمان باعث رونق شغل خرک داری شده بود طوری که روستاهای اطراف برای حمل بار خود از آنها استفاده میکردند
یکی از شغلهایی که تا پیش از ماشینی شدن زندگی مردم رواج زیادی داشت وتعدادی از مردم از این راه زندگی خود را میگذراندند شغل خرک داری یا چروا داری بود خرک دارها هرکدام چند خر قبراق و جوان و سرحال داشتند که بارهای مردم را جابه جا میکردند آنها نه تنها بارهای اهالی را در داخل آبادی وبین باغ وآبادی جابه جا می کردندبلکه در صادرات میوه های آرتیمان مثل توت که خیلی زود سیاه وخراب میشد نقش بسیار مهمی داشتند آنها راههای میانبر را بلد بودند وبا وجود خرهای قوی که داشتند خیلی زود بارها به مقصد می رسید.یکی از آذوقه هایی که خرک دارها برای زمستان خران خود ذخیره میکردند تیغ های کوهی بود که توسط آنها چیده می شد ود جایی جمع وبعد با چوبهایی شبیه گرز کوبیده وخرد میکردند و آنها رابرای چهارپایان خود ذخیره می کردند وجود فراوان تیغ در کوههای آرتیمان باعث رونق شغل خرک داری شده بود طوری که روستاهای اطراف برای حمل بار خود از آنها استفاده میکردند
+ نوشته شده در سه شنبه ششم دی ۱۳۹۰ ساعت ۸:۴۷ ب.ظ توسط سیدرضامیرمعینی
|

