بگذار تا بمیرم در این شب الهی / ورنه دوباره آرم رو روی روسیاهی

چون رو کنم به توبه، سازم نوا و ندبه / چندان که باز گردم گیرم ره تباهی

چون رو کنم به احیاء، دل زنده گردم اما / دل مرده می‏شوم باز با غمزه گناهی

گرچه به ماه غفران بسته است دست شیطان / بدتر بود ز ابلیس این نفس گاه گاهی

ای کاش تا توانم بر عهد خود بمانم / شرمنده ‏ام ز مهدی وز درگهت الهی

تا در کفت اسیرم قرآن به سر بگیرم / چون بگذرم ز قرآن اُفتم به کوره راهی

من بندگی نکردم با خویش خدعه کردم / ترسم که عاقبت هم اُفتم به قعر چاهی

با اینکه بد سرشتم با توست سرنوشتم / دانم که در به رویم وا می‏کنی به آهی

ای نازنین نگارا تغییر ده قضا را / گر تو نمی ‏پسندی تقدیر کن نگاهی

دل را تو می ‏کشانی بر عرش می ‏کشانی / بال ملک کنی پهن از مهر روسیاهی

دل را بخر چنان حُر تا آیم از میان بُر / بی عجب و بی تکبّر از راه خیمه گاهی

امشب به عشق حیدر ما را ببخش یکسر / جان حسین و زینب بر ما بده پناهی

آخر به بیت زینب بیمار دارم امشب / از ما مگیر او را جان حسن الهی

در این شب جدایی در کوی آشنایی / هستم چنان گدایی در کوی پادشاهی

الهی ، امشب آمده‌ام تا به چهارده نور پاک، تورا قسم دهم

و والاترین کتاب را بر سر بگیرم و بالاتر روم  ، مرا به خویش وامگذار و در این شب

با بهترین دوستانت هم‌نشین کن و از خویش مران ، که بی‌تو حیرانم و سرگردان . . .

امشب این دل یاد مولا می کند / لیلة القـدر است و احیا می کند

بشنو ای گـوش دلها بی صدا / نغمه ی فـزت و رب الکعبه را . .

یک عمر تماشای دری خون آلود / یاد آوری حادثه ای سرخ و کبود

کم کم به علی بال پریدن میداد / ای تیغ نیازی به حضور تو نبود . . .

شب قدر

مشکِ چشمانِ کوچک عباسآب بر بوسه ی پدر می داد
لب زینب ـ کبوتر احساس ـذکرِ امّن یجیب سر می داد
جگر مجتباییش مشهودگوشه ی چشم های طوفانی
 سینه ی کربلاییش هم بوددر وجود صبور، پنهانی شب قدر است و آرزو بسیارآب بر حسِّ کوچه می ریزد
شاید از بوی خاک دیگر بارپدرِ خاک از زمین خیزد
کوچه خالی ز ازدحام امّابر زمین مانده چند کاسه ی شیر
نکند باز از وفور وفانذرِ بابا شود نصیب اسیر؟
اشک بود و دعا، نگاه و نگاهتا پدر ناگهان سفر نکند
دید مادر نشسته چشم به راهیافت دیگر دعا اثر نکند
روی قرآن گشوده بود به تیغگشته تذهیب او، گل لبخند
سوره هایش به خطِّ خون و دریغآیه ها را بریده بند از بند!
مستحب است در شبِ احیاپیش چشمان گشودنِ مصحف
اهل ایمان گرفت قرآن رابر سر خود ز کوفه تا به نجف...

التماس دعا