در زندگی نه گل باش که اسیر خاک شوی نه باران تا به خاک بیفتی
خاک باش که گل از تو بروید و باران به خاطر تو ببارد.
آنان که با فطرتی زیبا در قلبمان جای دارند را
هرگز هراسی از فراموشی نیست چرا که ماندگارند.
نیا باران!
زمین جای قشنگی نیست
من از اهل زمینم خوب میدانم!
که گل در عقد زنبور است ولی سودای بلبل داردو پروانه را هم دوس میدارد.
خوش به حال فرهاد ، که
تلخ ترین خاطره اش
شیرین بود ...
+ نوشته شده در سه شنبه سی ام خرداد ۱۳۹۱ ساعت ۹:۵۶ ب.ظ توسط سیدرضامیرمعینی
|