موجود دیگری که درباور مردم بود وموجب ترس و وحشت مردم در تنهایی میشد موجود خیالی به نام مرد ازما بود که اکثر پیرمردهای ابادی قصه هایی از این موجود نقل میکردند که یا مشاهدات خودشان بود یا ازدیگران شنیده بودند..مثلا مردم ده هرگز اب جوش رابی انکه نام خدای بزرگ را بیاورند روی زمین نمی ریختند چون اعتقاد داشتند که ممکن است خانه اجنه انجا باشد واب جوش باعث سوختگی انها شود ودر نهایت گرفتار انتقام جویی انها شوند.
در قدیم که برق نبود وکوچه ها تاریک ودارای پستی بلندیهای فراوانی بود مردم سعی میکردند تنهایی به حمام که تا اذان صبح مردانه بود نروند چون اگر به زمین هم میخوردند مسئله را به مردازما ربط میداده و قصه مفصلی را از این موجود خیالی می ساختند..چند نقطه از ابادی مورد احترام مردم بوده و وقتی ز این محله ها رد میشدند فاتحه میخواندند ودعا میکردند یکی از این مکانها قطعه سنگ بسیار بزرگی است در دامنه کوه اشتوار که به ان سنگ پنج علی میگویند.قدیمیها اعتقاد داشتند که این سنگ از بالای کوه غلط زنان پایین می امده که حضرت علی علیه السلام از ان محل رد میشده وبا کف دست سنگ را نگه داشته تا به راه خود ادامه ندهد و موجب ضرر وزیان به باغهای مردم نشود به نظر انان هنوز اثر پنجه امام روی ان نقش بسته .تا چند سال پیش مردم درشبهای مقدسی مثل شب بیست ویکم رمضان زیر این سنگ چراغ روشن میکذاشتند واین چراغ تا صبح روشن میماند.
مکان دیگری محلی است درمحله ای به نام پشت باغجه ها به نام شاهزاده هایی مردم در قدیم اعتقاد داشتند که این اقا از کسانی استکه زنده و مواقع گرفتاری به یاری اهالی می اید ان وقتها مردم کور سوی چراغی را در اطراف ابادی روی کوهها میدیدند معتقد بودند که چراغ شاهزاده هایی است ودارد به کمک کسی میرود..
ازدیگرمکانهای مقدس امامزاده عبدالله است که بین سرکان وارتیمان واقع شده ومردم در روز عاشورا وسوم قتل را به این محل رفته و عزاداری میکنند.
در محله بالا خانه ای قدیمی وجود دارد که مربوط به دودمان سیدهای ارتیمان است وافراد بزرگی مثل جناب اقا میرمعین ارتیمانی از نوادگان رضی الدین ارتیمانی در ان محل زیسته اند در قدیم وقتی عروسی بود ومردم به این محل می رسیدند به احترام اقایان وجد بزرگوارشان از سر وصدا وزدن ساز ودهل پرهیز کرده تا از ان محل دور میشدند.این خانه اکنون بین وارث زیادی تقسیم وشکل اولیه خارج شده است تنها درب ورودی ان که از چوب ساخته ودر بزرگ وسنگین وزیبایی است برجا مانده است
